စြန္လႊတ္တာ မဟုတ္ပါ။ စြန္႔လႊတ္လိုက္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဖက္က တာ၀န္ေက်ခဲ့တဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ လိပ္ျပာသန္႔တယ္။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္က ငပိန္းေကာင္ လို႔အေျပာ ခံရင္လဲ ခံရနိဳင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခဲ့တာေတြ အားလံုးကုိ ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္တယ္။ ၁၀၀% တာ၀န္ေက်တယ္။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သင့္ ျပီလို႔ ယူဆလိုက္တဲ့အတြက္ စြန္႔လႊတ္လိုက္ပါျပီ။ အေၾကြေစ့ေလး ကုိ ဟုိဖက္ဒီဖက္ လွန္လိုက္သလို ပဲေပါ့။ (တစ္ဖက္မွာေတာ့ အနာေတြ က်န္ရင္ က်န္ခဲ့မယ္ေလ)။
ကံမေကာင္းတာလား ကံဆိုးတာလား ႏွစ္ခုစလံုးပဲ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ျဖစ္ပံုက မေန့ညကေပါ့ အဲဒီက စတယ္ အေဖ့ အသိ တစ္ေယာက္က သူ့ Nokia အေဟာင္းၾကီးထဲကေန Contacts ေတြကုိ backup လုပ္ေပးဖုိ့ အကူအညီ ေတာင္းတာနဲ့ လုပ္ေပးတယ္ ဘာစျပီး ျဖစ္လဲဆုိေတာ့ handset က SIM Card မပါပဲနဲ့ ဘာ function မွ ေခၚလို့မရဘူး ဒါနဲ့ အိမ္က SIM Card နဲ့ပဲ ထည့္ျပီး power on လိုက္တယ္ ရသြားတယ္ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္မ်ိဳးထပ္ေတြ့တယ္ Cable မပါလာဘူး ေတာ္ေသးတယ္ သူ့ Laptop က BlueTooth ပါတယ္ အဲဒါနဲ့ အဆင္ေျပသလို ျပန္ျဖစ္သြားျပန္ေရာ။ မၾကာပါဘူးဗ်ာ software ေတြ အကုန္သြင္း backup လုပ္ဖို့ Key Pair လုပ္လဲ ျပီးေရာ စျပီး ေဖာက္ပါေလေရာ ဘာလဲသိလား Backup လုပ္ေနရင္းနဲ့ တ၀က္ေရာက္ရင္ Connection to phone lost ဆိုျပီး လစ္သြားေရာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကိဳးစားတယ္ အဆင္မေျပဘူး စိတ္ပ်က္ျပီး လက္ေလွ်ာ့လိုက္တယ္ အိမ္က cable နဲ့လဲအဆင္မေျပဘူး။ ေနာက္ခဏေန ေတာ့ internet ရသြားတယ္ ရသြားေတာ့ အလုပ္ေတြလုပ္ေရာ ျပီးလဲျပီးေရာ ထင္ထားတဲ့ ျပသနာေတြ တက္ပါ ေလေရာဗ်ာ အဲဒါနဲ့ ည ၂ နာရီေက်ာ္သြားတယ္။ အိပ္ေတာ့လဲ ေတာ္ေတာ္နဲ့ အိပ္မရဘူး ေခါင္းေတြ ကိုက္လာလို့ စိတ္ကုိျငိမ္ေအာင္ ထိန္းျပီး အိပ္မွ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ မနက္နိဳးေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ အိမ္ကလူေတြက သူ့ဟာသူ လွဳပ္ရွားေနၾက သလိုပဲလို့ စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာလို့ နာရီကုိ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ.. လာလား.. ၈ နာရီေတာင္ ခြဲေနျပီ လာမနိဳးၾကဘူး အိပ္ယာထဲက အလူးအလဲထ လာေတာ့ ဘာလုပ္မလို့လဲတဲ့ဗ်ာ အေမက ေမးတယ္ ရံုးတက္မယ္ေလ အေမရဲ့ ဆုိေတာ့မွ တက္မလို့လားတဲ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မေန့ ကၽြန္ေတာ္က ေနမေကာင္းလို့ ရံုးမတက္ဘူးေလ။ ထလဲထလိုက္ေရာ ေခါင္းက ဘယ္ဖက္ကုိလွည့္လိုမရဘူး..ဒါနဲ့ ကမန္းကတန္း ေရခ်ိဳး အ၀တ္အစား လဲ ျပီး Taxi နဲ့ေျပးတာေတာင္ ၁၀ နာရီမတ္တင္းမွ ရံုးေရာက္တယ္။
ဒီလိုနဲ့ ရံုးေရာက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေလးေနတယ္။ internet က မရလို့ ရံုးက စက္တစ္လံုးထိုင္ျပင္ေတာ့လဲ ရြာပတ္ေနတယ္။ Board ကျဖစ္သလိုလုိ Graphic Card က ေၾကာင္သလုိလုိနဲ့။ ေန့လည္ေရာက္ေတာ့ ေအာက္ခဏ ဆင္းမယ္လဲလုပ္ေရာ ေသေရာဗ်ာ…. ဖိနပ္မရွိေတာ့ဘူး… ေတာ္ေတာ္ကုိ စိတ္ေလသြားတယ္။ စီးတာမွ အလြန္ဆံုးရွိ ၄ လေပါ့။ ဖိနပ္စင္ကို အျပင္ထုတ္ထားတာ ၃ ရက္ေျမာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ထီေပါက္သြားတာပဲ။ Schole အနီေလးဗ်ာ… သြားေရာ.. ေနဦး ဒီထက္စိတ္ညစ္ စရာေျပာျပမယ္။ ဒီေတာ့ ဖိနပ္အသစ္သြား၀ယ္တာ ၄ ဆိုင္သာ ကုန္သြားတယ္ လုိခ်င္တဲ့ အေရာင္နဲ့ Size မရဘူး။ ၇ ပဲရွိတယ္တဲ့.. ကၽြန္ေတာ္က ၈ စီးတာ။ အဲဒီမွာက်မွ ခိုးသြားတဲ့ေကာင္ကုိ ေတာ္ေတာ္ကုိ က်ိန္ဆဲပစ္လိုက္တယ္(အစက စိတ္ထဲမွာ လွဴတယ္လို့ပဲ မွတ္လိုက္တာ)။ Boss က သူစီးေနတဲ့ ဖိနပ္ အေဟာင္းေလး စီးသြားတဲ့။ ကံက အဲဒါေတာင္ ဆိုးေသးတယ္ အဲဒီယူစီးလာတဲ့ ဖိနပ္က သံထြက္လာျပီး ေျခေခ်ာင္းကုိ လာစူးေသးတယ္။ ကဲ ကၽြန္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနလဲ ေျပာၾကပါဦးဗ်ာ….(ဒါေတာင္ ၾကားထဲမွာ မေရးပဲခ်န္ခဲ့တာေတြရွိေသး)
တေန့တေန့ ကြန္ျပဴတာေရွ့မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အရင္ကေတာ့ ဘာမွ သိပ္ျပီးမသိသာေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း ဘယ္ဖက္ ပခံုးက ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ နာလာတယ္။ လွဳပ္ရွားလိုက္ရင္ ခဏေတာ့ သက္သာသြားျပီး ေနာက္ခဏေနရင္ ျပန္ျဖစ္တာပဲ။ ညတိုင္းလဲ ေဆးလိမ္းတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ သိပ္မသိသာဘူး။ ထိုင္တဲ့ပံုစံ မမွန္လုိ့ ျဖစ္တာလုိ့ အေမက ေျပာတယ္။ ေဆးနည္းေလးမ်ား ရွိရင္ကူညီပါဦး။ Comment ကေနတဆင့္ ဒါမွမဟုတ္ cBox ကေန ၀င္ေရးေပးပါ။
ေအာ္…ကၽြန္ေတာ္နဲ့..ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့အေၾကာင္းကုိမိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္…ကၽြန္္ေတာ္ကရန္ကုန္ကပါ. အသက္ ကေတာ့ လက္ရွိ ၁၈ ႏွစ္ရွိပါျပီ. အရပ္ရွည္ရွည္.. ရုပ္ေခ်ာေခ်ာေပါ့ဗ်ာ ;D . အဲ..ကၽြန္ေတာ့္ပံုလား.. အဲဒီပံုက Rapid City ဆုိတဲ့ online RPG game အတြက္ရိုက္ထားတာပါ..game က လူမိုက္လုပ္ရတဲ့ game ဆိုေတာ ့မ်က္နွာကိုအ၀တ္စည္းျပီးရိုက္လိုက္တာ..ေနာက္ပံုအသစ္ရေတာ့လဲအသစ္ထပ္တင္ေပးမယ္.. ကၽြန္ေတာ္က အငယ္တန္း Web Developer တစ္ေယာက္ပါ… IT နည္းပညာကုိလဲစိတ္၀င္စားပါတယ္..ဒီဘေလာ့မွာလဲ ကၽြန္ေတာ္ သူမ်ားကုိ မွ်ေ၀ခ်င္တာေတြ…ကၽြန္ေတာ္ရွာေဖြေတြ ့ရွိခ်က္ေတြကုိေရးေပးမွာပါ…
ဒီဘေလာ့ကိုကၽြန္ေတာ္လုပ္တာ ဒါနဲ့ဆိုရင္ ၃ ခါေျမာက္ပါ… အစလုပ္လိုက္..ေနာက္ပ်င္းတာနဲ႔ဆက္မေရး ျဖစ္ေတာ့တာ…ေနာက္တစ္ခါဆက္ေရးမယ္ဆိုျပီးအသစ္ျပန္လုပ္လုိက္နဲ့ဒါတတိယေျမာက္ပါ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တစိုက္ မတ္မတ္ေရးျဖစ္မယ္လို႔ယူဆရပါတယ္..ၾကိဳးစားလဲၾကိဳးစားပါ့မယ္။ ျပန္ေရးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းလား??? ေဒြးရဲ့နာေရး ကစတယ္လုိ ့ပဲေျပာရမယ္ထင္တယ္… သူဆံုးတဲ့ ေန ့က ည ၈နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္..ကၽြန္ေတာ္က Shopping Center တစ္ခုကိုေရာက္ေနတယ္..အဲဒီအခ်ိန္မွာကၽြန္ေတာ့္ဦးေလးကုိသူ သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းဆက္ျပီး ေျပာတယ္..ေဒြးဆံုးသြားျပီတဲ့..ကၽြႏ္ေတာ္အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့..Online တက္ျပီး လိုက္ရွာေတာ့ Blog တစ္ခုကုိစေတြ ့တယ္…ဘယ္ news ကမွမတင္ေသးဘူး.. blogger ေတြကစျပီးတင္ျပီ.. အဲဒီမွာကၽြန္ေတာ္လည္း ပိုး၀င္သြားတယ္..ကိုယ္ေျပာခ်င္တာတစ္ခုကိုခ်က္ခ်င္းကိုေျပာလို ့ရတယ္ဆုိျပီးေတာ့…
Blogger.com ကုိစျပီးေတြ ့ဖူးတဲ့အခ်ိန္ ၂၀၀၅ ႏွစ္စပိုင္းေလာက္က..ကၽြန္ေတာ္နဲ ့က်ဴရွင္တူတူတက္တဲ့ ေကာင္မေလးက လာေျပာတယ္..“ငါ website တစ္ခုလုပ္ထားတယ္တဲ့” ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိအထင္လဲၾကီး သြားတယ္… စိတ္လဲ၀င္စားသြားတယ္… တယ္ဟုတ္ပါ့လားေပါ့..ဘယ္ကရလဲဆိုေတာ့ သူ႔အစ္မတစ္ေယာက္က လုပ္ေပးတာ တဲ့..“ငါအမ်ားၾကီးဆက္ေရးရဦးမယ္တဲ့” ဘယ္ကလုပ္လဲဆိုျပီး.. sign up လိုက္တယ္..တကယ္ပါ..အဲဒီတံုးက blog ဆုိတာဘာမွန္းကုိမသိခဲ့ဘူး…အင္တာနက္ကလဲစျပီးသံုးခါစ..free email အေကာင့္ေလးတစ္ခုရတာ ေတာင္ေတာ္ ေတာ္ကိုေက်နပ္ေနတာ.. free personal site builder ေတြရွိတာလဲမသိ..blog ဆိုတာလဲမသိ .ေနာက္ေတာ့ လဲေက်ာင္းစာေတြပိလာျပီး..ဘာမွကုိဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး..ကဲအခုေတာ့ေရးျဖစ္သြားျပန္ျပီ…ဆက္ျပီးအားေပးၾကပါဦး…
Monday ကေနစျပီးအလုပ္၀င္ရေတာ့မယ္.. လွည္းတန္းမွာ.. ဘာမွေတာ့မဟုတ္ေပမဲ့စိတ္လုွပ္ရွားေနတယ္..အခုမွကုိယ္တကယ္ကုိလုပ္ခ်င္တဲ့
အလုပ္ကုိလုပ္ရေတာ့မယ္.. အစမ္းခန္ ့၃ လတဲ့..
Bus car နွစ္ဆင့္စီးရမယ္..အဲဒါကုိမလုပ္ခ်င္ဆံုးပဲ…
